Antidionisme

Verschenen op nu.nl, 10 juli 2012

Dion Graus is een antisemiet, zegt Wim Kortenoeven. Al houdt de ex-PVV’er hier wel zo zijn eigen definitie van op na. Om over zijn redeneerkunsten nog maar te zwijgen.

Precies een week geleden stapten Kortenoeven en Hernandez uit de PVV-fractie om als fractie verder te gaan onder de naam Groep Kortenoeven/Hernandez. Maar ze komen vooralsnog niet veel verder dan roepen wat er allemaal mis is met de PVV.

Zoals afgelopen donderdag in Het Vijfde Uur. Poeh, wat kreeg Geert Wilders ervan langs. Maar ook Dion Graus moest eraan geloven, hij bleek de antisemiet van het stel. En daar lustten de kranten wel pap van.

Ernstig

Nu kan een beetje exposure nooit kwaad als je net je politieke partij gedag gezegd hebt. Behalve wanneer de ene drogreden na de andere je mond uitfloept. Kortenoeven deed dat zo:

‘[…] Op het moment dat je roept, zoals de woordvoerder Dierenwelzijn […] dat joden dieren ritueel martelen – en dan bedoelde hij ritueel slachten, maar hij zei martelen. ‘Daarmee suggereerde hij een kwaadaardige bedoeling bij de joden […]. Daarmee suggereerde hij dat joden een slechte inborst hebben ten opzichte van dieren, dat zij dieren met veel plezier martelen om ze dood te maken. Dat is een heel ernstige zaak, dat is antisemitisme.’

Jodenhater

De definitie van antisemitisme is jodenhaat. En niet: zeggen dat joden een slechte inborst hebben ten opzichte van dieren en dat ze dieren met veel plezier martelen om ze dood te maken. Maar dat doet er niet toe, want dat had Dion Graus ook niet gezegd. Hij had het alleen gesuggereerd. Volgens Kortenoeven dan.

Volgens de argumentatieleer begaat Kortenoeven hier de drogreden van de stroman, oftewel de drogreden van iemands standpunt vertekenen. Graus was alleen van mening dat joden dieren ritueel martelen. En die uitspraak maakt iemand nog geen jodenhater.

Knap

‘Dat is een ernstige beschuldiging’, bracht Frits Wester dan ook in. ‘Nou ja, dit is de definitie van antisemitisme’, antwoordde Kortenoeven zelfverzekerd. En daar is drogreden nummer twee: je standpunt als vanzelfsprekend presenteren. Beter bekend als ‘ontduiking van de bewijslast’.

Maar we zijn er nog niet. Want op het moment dat Frits Wester hem de kans geeft zijn standpunt (‘Dat is antisemitisme’) toe te lichten, doet hij dat met – jawel – het standpunt zelf (‘Dat is de definitie van antisemitisme’). Dat is de derde drogreden van vandaag, de cirkelredenering. En dat is best knap.