Drogreden van de maand (3)

Verschenen op torpedomagazine.nl, 27 november 2011

Iedereen begaat wel eens een drogreden. Maar dat maakt het niet minder leuk om mensen erop te betrappen. Daarom signaleert Claudia Ruigendijk elke laatste zondag van de maand een drogreden in de media. Deze maand: Rita Verdonk scheert over één kam in haar column in Sp!ts.

Rita Verdonk heeft een column in Sp!ts. Net als Robert Jensen. Zo, dat is eruit. En het zal ook deze maand weer niet de eerste keer zijn dat een van Rita’s columns stof doet opwaaien: de zoekresultaten in Google liegen er niet om. Alleen is reaguren het nieuwe reageren en weten we na het lezen van de meeste reacties op haar column dus niet veel meer dan dat een aantal mensen Rita Verdonk stom, dom en/of belachelijk vindt en haar column ook. En dat er daarnaast mensen bestaan die als een stekker balen dat ze bij de volgende verkiezingen niet meer op haar kunnen stemmen.

Ongelijke gevallen

En zo maakte Rita ook deze maand weer een hoop mensen boos en blij. Op 3 november gaf zij in haar column haar eigen draai aan de resultaten van een onderzoek dat twee studenten aan de Universiteit van Amsterdam de dag ervoor hadden gepubliceerd. Zij hadden net gedaan alsof ze ondernemers waren en in die hoedanigheid uitzendbureaus om beschikbaar personeel gevraagd dat niet van Marokkaanse, Turkse en Surinaamse afkomst mocht zijn. 75 Procent van de uitzendbureaus bleek aan die vraag van de ondernemers te willen voldoen. Die discrimineren dus, was de conclusie van de twee bollebozen. Dat was wel even schrikken.

Maar Rita, die zelf ook opgeleid is, schrok helemaal niet. Deze conclusie is volgens haar veel te kort door de bocht. Van discriminatie is namelijk alleen sprake als gelijke gevallen ongelijk behandeld worden. En die uitzendbureaus voldoen simpelweg aan de vraag van ondernemers die op hun beurt simpelweg onderscheid maken tussen ‘goed presterende werknemers’ en ‘slecht(er) presterende werknemers’ en toevallig hebben de meeste ondernemers nu eenmaal slechte(re) ervaringen met personeel van Marokkaanse, Turkse en Surinaamse afkomst. We hebben hier daarom te maken met ongelijke gevallen en die mag je dan dus ook ongelijk behandelen. Deze minderheden moeten maar beter hun best doen als ze gelijk behandeld willen worden, aldus Rita.

Koe

Een hoop goedkeurende reacties volgden: ‘Helemaal mee eens Rita!’ en ‘Ik had u graag nog in de VVD gezien!’ en wat al niet meer. Maar er zaten ook minder positieve tussen, waarbij het standpunt eveneens duidelijk werd gepresenteerd, maar de argumentatie – zoals het goede reaguurders betaamt – ontbrak: ‘Rita is zelf een werkloze uitkeringstrekker’ en ‘Moesten vrouwen 50 jaar geleden dan ook maar gewoon beter hun best doen?’.

Slechts één van hen had het bijna bij het rechte eind: ‘Een drogreden als een koe, Rita.’ Daar bleef het bij. Jammer, want de drogreden als een koe is ons tot nu toe onbekend in de argumentatieleer.

Overhaast

De drogreden van de overhaaste generalisatie niet. En dat is de officiële naam voor de drogreden die Rita in haar column beging. Want zij toont nergens aan dat Marokkanen, Turken en Surinamers massaal slecht presteren vergeleken met hun landgenoten. Wat niet vreemd is verder, want dat kan ze ook niet aantonen, omdat dat natuurlijk niet zo is. Beweer je zonder bewijs van wel, dan scheer je deze minderheden over één kam. Oftewel: dan generaliseer je overhaast. Niet-overhaast generaliseren is namelijk niet drogredelijk.

Slim

Nu had Rita zelf ook wel door dat er iets niet in de haak was met haar column, en daarom publiceerde ze een week later een reactie waarin zij nog even duidelijk kon uitleggen wat ze eigenlijk had bedoeld. Want ze bedoelde natuurlijk niet alle allochtonen, maar alleen de  allochtonen die slecht presteren omdat ze niet genoeg hun best doen. Dat had alleen niet iedereen goed begrepen. En zo heeft de slimme Rita Verdonk zichzelf zowaar op haar eigen drogreden betrapt. Want allochtonen die wel goed presteren, komen bij die discriminerende uitzendbureaus mooi niet aan de bak.

De enige vraag die we bij het onderzoek kunnen stellen is: hoe discriminerend zijn Nederlandse ondernemers in het echt? Want als het alleen de twee studenten waren die omwille van hun onderzoek aanklopten met het verzoek om autochtoon personeel, dan is er dus helemaal geen probleem.